Wijn met een verhaal

Wijn met een verhaal

Bensdorp Wijnen verkoopt niet alledaagse wijnen met een verhaal. Een groot gedeelte hiervan is eigen import, maar soms wil een bevriende collega ons overhalen een van zijn wijnen in het assortiment op te nemen. Ook zo'n wijn moet niet alleen héél lekker zijn, het verhaal eromheen moet ons óók boeien.

De wijnen de we zelf importeren komen van voornamelijk kleinere wijnboeren uit vaak onbekendere wijnstreken in Frankrijk, Spanje, Italië, Portugal en sinds kort Oostenrijk. Wijnboeren die ons met hun enthousiasme en passie kunnen overtuigen.

Mijn verhalen deel ik op dit gedeelte van de site graag me jou!

Het verhaal van een nieuwe leverancier: Quinta da Lapa uit Tejo - Portugal

Mag ik jullie meenemen in het verhaal van een nieuwe leverancier? We verkopen al jaren Portugese wijn, Catarina bijvoorbeeld, maar die kwamen altijd via bevriende collega's. Nu hadden we altijd de wens om direct wijn uit Portugal te halen. Waarom hoor ik je denken? Er worden heerlijke wijnen gemaakt! Vaak uit relatief onbekende wijngebieden, gebruik makend van inheemse druivensoorten en vandaar dat de wijnen er een uitstekende prijs/kwaliteitverhouding hebben: je betaalt er voor de wijn én niet voor de naam!

Jacques, mijn metgezel van de Confrérie, is begin 2018 naar Lissabon gevlogen om kennis te maken met een aantal Portugese producenten én kwam enthousiast terug: een trouvaille! We bezochten vervolgens de stand van deze producent op Prowein en toen was ik ook 'om'. Stap drie was om de wijnen aan het proefpanel van de Confrérie voor te leggen en jullie begrijpen het al, zij waren óók laaiend over de prijs-kwaliteit van de wijnen van Quinta da Lapa. 

Het domein ligt op zo'n 70 kilometer ten noorden van Lissabon in de wijnstreek Tejo, de Taagvallei. Reeds in 1733 opgericht en heeft inmiddels zo'n 100 hectare wijngaard. Er zijn zoals gezegd veel, onbekendere, lokale druiven aangeplant (o.a. Trincadeira, Arinto, Fernâo Pires) en men werkt daarnaast met bekendere druivensoorten als Viognier en Chardonnay voor wit en Merlot en Cabernet Sauvignon voor rood. Ze werken, uiteraard, ook met dé trotse wijndruif van Portugal: Touriga Nacional.
Er heerst een vrij warm klimaat in deze vruchtbare vallei. De wijngaarden bevinden zich op de armere gronden in de heuvels. Bijkomend voordeel hiervan is dat het in die heuvels net iets minder warm is en 's-nachts wat meer afkoelt, waardoor de druiven lekker wat aroma ontwikkelen.

Het Tejogebied zelf is nog niet zo bekend en de wijnmakers van Quinta da Lapa werken er hard aan om internationale erkenning te krijgen. Dat lukt ze goed, want ze halen de laatste jaren veel médailles op belangrijke concoursen zoals de Decanter World Wine Awards, de International Wine Challenge en het Concours Mondial de Bruxelles.

Begin volgend jaar plan ik (Wouter) om zelf het domein te bezoeken.

Heb je interesse gekregen? Klik dan snel hier!

Rosé de Provence

Rosé de Provence. Het zal jullie niet ontgaan zijn maar rosé is weer helemaal ‘hot’. En dan niet zo maar rosé, nee rosé uit de Provence! Liefst met zo min mogelijk kleur, fris, frivool en elegant. Het zijn rosé’s die jarenlang niet over de grens kwamen en vrolijk door de Provençalen én de toeristen opgedronken werden. De productie was een handen van een paar coöperaties voor de massawijnen en de kleinere domaines voor wijnen van betere kwaliteit. De laatste jaren zie je een omslag en hebben marketeers hun intrede gedaan. Zij wisten van de Provence een merk te maken. Denk maar aan AIX, MiP, Med, by Ott etc. etc.. Het zijn wijnen die het goed doen en, dat moet zeker gezegd worden, die in het algemeen van prima kwaliteit zijn. En ze hebben de Provencaalse rosé (weer) helemaal op de kaart gezet. Het mooie van deze acties is dat de kleinere producenten hiervan mee kunnen profiteren. Kleinere producenten hebben geen grote marketingbudgetten, ze moeten het hebben van hun kwaliteit en zoeken importeurs die enthousiast de kwaliteit van hun wijn verkondigen. Wij dus. In de 2005 importeerde ik als eerste het toen onbekende Château Pigoudet uit Aix-en-Provence. In 2013 zijn wij begonnen met een jong echtpaar: Pauline Giraud en Clément Minne uit toen nog Sanary-sur-Mer. Clément heeft 5 jaar bij het beroemde Domaine Tempier in Bandol gewerkt en Pauline heeft haar sporen verdiend bij Domaine Le Sang des Cailloux in Vacqueyras. Dit jonge wijnmakersstel is in 2010 Vignobles Gueissard begonnen vanuit een wat gammele loods in Sanary. Het geld dat ze ermee verdienden werd besteed in aankoop van wijngaarden in Bandol en het sparen voor een Cave tussen de wijngaarden. Dat is gelukt want dit jaar verhuizen ze naar Le Beausset, tussen de wijngaarden. Met passie én veel lol maken ze wijnen van uitstekende prijs-kwaliteitverhouding. Hun rode Bandol komt op € 15,99 en de rosé op € 13,95 - dat vinden wij veel waar voor je geld. Vanaf hun eerste oogst kwamen ze in de Guide Hachette dus hou het stel in gaten!

Ik ga op vakantie en neem mee...

Blog, Ik ga op vakantie en neem mee….


Hij staat weer voor de deur, de grote vakantie. De plannen zijn gemaakt of er is een last minute op het oog. Straks zit je onder de platanen op dat Zuid-Franse terrasje te nippen van een heerlijke frisdroge witte wijn of een fruitige rosé. Die wijn smaakt zo goed dat je denkt: ‘ik neem een paar doosjes mee!’. Weer thuisgekomen laat je de wijn proeven en gek genoeg valt zo’n wijn dan dikwijls een beetje tegen. Ik krijg vaak de vraag hoe dat toch kan.
Wijndrinken is emotie en je wordt beïnvloed door omgevingsfactoren: het weer, je stemming, de omgeving, noem maar op. Op vakantie is dat allemaal wel oké en zal je alles wat je proeft een stuk lekkerder vinden. Bovendien is het lekker warm en dan, en dat is misschien een beetje flauw, zal alles wat je gekoeld drinkt al snel erg goed smaken... Thuisgekomen mis je die factoren en zal je de wijn dus wat kritischer proeven met vaak dus dat tegenvallende resultaat.
Hoe doe jij dat dan als inkoper, hoor ik je denken? Wanneer ik op reis ben proef ik vaak op beurzen, maar ook in de kelder van de wijnmaker en ja, dan word ik óók beïnvloed door omgevingsfactoren. Ik heb er dan ook een regel van gemaakt om nooit ter plekke wijn te kopen. Wanneer ik denk ‘beet’ te hebben, dan neem ik altijd proefflessen mee om thuis nog eens rustig na te proeven. Smaakt de wijn dan nog steeds goed, dan heb ik een winnaar te pakken.
Hoor je me nou zeggen, neem geen wijn mee terug van vakantie? Natuurlijk niet, want het is erg leuk om bij dat Provençaalse of Toscaanse wijnboertje wijn te proeven en dan neem je uiteraard een paar flesjes mee, dat gun je zo’n man ook. Wees er echter op voorbereid dat de wijn thuis net even wat anders kan smaken.
Geniet van je vakantie en… Proost!

Autoroute du Soleil? Autoroute du Vin!

Wijnliefhebbers hebben zo hun favoriete wijnroute’s, wat te denken van de Route du Médoc, langs alle mooie wijnkastelen in de Bordeaux. Anderen zweren bij de Route du Bourgogne, over de kleine weggetjes door deze streek.

Ik reed na een bezoek van de Vinisud terug van Montpellier en reed daar een groot stuk van de Route du Soleil. Officieel gaat deze van Parijs naar Marseille, maar voor velen begint deze in de zomer al vanaf Amsterdam. Zonder dat je het doorhebt kom je over een van de mooiste wijnroute’s die er is en daar zouden de Fransen, marketing technisch, veel meer mee moeten doen. Weinig vermeldingen van al die mooie wijngaarden die je ziet, mijn pleidooi: verander de naam in Autoroute du Vin!

Mag ik je meenemen:

Komende uit Montpellier rij je over een andere route: La Languedocienne, dwars door de wijngaarden van de Coteaux du Languedoc (tegenwoordig met z’n ‘Crus’ als Grès de Montpellier en Pic Saint Loup). Draai daar vooral eens je raam open, de geur van La Garrigue (het lage kreupelhout) komt je dan vaak tegemoet. Via de Costières de Nîmes kom je na Tavel (rosé!) bij Orange de Autoroute du Vin op. Van Orange is het niet ver naar Châteauneuf-du-Pape, Gigondas en Vacqueyras, prachtige Crus uit de Zuidelijke Côtes du Rhône. Dit stuk is een en al wijngaard.

Smetje op de Route is de Kerncentrale bij (Coteaux de) Tricastin waar in 2008 een probleem was. De wijnboeren hebben toen de naam veranderd in: Coteaux Grignan-Les Adhemar en da’s jammer want dat klinkt veel minder goed en is moeilijker te onthouden.

Na een stukje zonder wijn, maar met heel veel fruitbomen, rij je dan zonder dat je het doorhebt de Noordelijke Rhône in. Links van je zie je de prachtige ‘Côte’ liggen, vaak met wijngaarden in terrasvorm aangelegd. Mythische namen waar je zomaar voorbij rijdt: (Crozes-)Hermitage, Condrieu, St. Joseph, Côte Rôtie. Net voordat je Lyon in rijdt zie je deze prachtige wijngaarden liggen en gelukkig heeft één wijnboer daar wél aandacht aan besteed.

Wanneer je Lyon doorgecrossed bent zie je de heuvels van de Beaujolais liggen maar, op één bord na, zou je dat missen. Toch een streek met onderschatte wijnen met een tikje negatief imago door de Primeurwijnen. En toch: heb je zin in een lekker fruitig glas wijn dan moet je in de Beaujolais zijn. Ik dronk op de heenweg een heerlijke (iets steviger) Morgon bij mijn entrecôte, genieten.

Na de Beaujolais rij je de Bourgogne in, via de Mâconnais (o.a. St. Véran en Pouilly Fuissé) en de Chalonnaise (o.a. Givry en Rully) rij je langs de Côte d’Or, het summum voor Bourgogneliefhebbers. Maar…. op een paar kleine borden merk je weinig van al het moois dat je passeert.

Na Beaune buigt de weg af naar het Noordwesten en kom je nog langs de Chablisstreek. Rij je verder richting Nancy en Metz dan ben je ook zo in de Champagnestreek of de Elzas.

Kortom een prachtige route waar je als leek zomaar langsrijdt en al dit moois makkelijk kunt missen. Fransen, wat een gemiste kans, wees trots op je wijngaarden en ga eens wat meer aan educatie doen. Wees trots op je wijnstreken en zet eens wat meer informatieborden neer en… verander de naam in Autoroute du Vin!

Een wijn 'die aan het glas hangt'

Wanneer je de wijn in je glas ‘walst’ (oppassen voor morsen!) dan zie je dat de wijn langs het glas naar beneden loopt. Op de foto van de Grande Vallée Limoux kun je dat goed zien. Er wordt vaak gezegd dat een goede wijn langzamer ‘traant’ dan minder goede wijnen. Dat dit een fabeltje is kun je zelf uittesten: een goedkope witte moezelwijn zal meer tranen dan een witte Sancerre. Er komt dus wat meer bij kijken.
In het algemeen zul je wel zien dat betere wijnen meer tranen dan wijn van mindere kwaliteit. Wijnen van hogere kwaliteit hebben meer smaak dus ook meer smaakbestanddelen. Ook zul je zien dat ze een wat hoger alcoholpercentage hebben: de druiven hebben langer gehangen, zijn dus rijper geworden met meer smaak en een hoger suikergehalte. De suiker wordt bij de vinificatie omgezet in alcohol dus hoe hoger het suikergehalte hoe hoger het alcoholpercentage. Mits men de juiste gistcellen gebruikt maar daar schrijf ik een andere keer wel over.
Het tranen komt dus het meeste voor bij betere wijnen met meer smaakcomponenten en een hoger alcoholpercentage. Maar hoe zit het dan met die moezel? Een moezelwijn is vaak zoet, d.w.z. niet alle suiker wordt omgezet in alcohol en de restsuiker maakt de wijn zoet. Moezelwijnen hebben daardoor een lager alcoholpercentage, maar wel veel (druiven)suiker. Het hogere suikergehalte zorgt er in dit geval voor dat de wijn ‘stroperiger’ wordt en dus langer aan het glas ‘hangt’.
Kort gezegd, zonder al te technisch te worden, het tranen komt  voor bij wijnen met veel (smaak)componenten, een hoger alcoholgehalt en wijnen met veel (rest)suiker. Het kan iets zeggen over de kwaliteit, maar dit is dus niet zaligmakend! Proost!

Op de foto een wijn die prachrig aan het glas hangt: Cuvée Adélys van Domaine de l'Engarran. Perswijn, september 2018 schreef: "rijp en rond, ook fris, diepgang, noten" (****)

Kurk!

We zien de afgelopen jaren een grote toename van plastic kurken, glazen stoppen en schroefdoppen in de wijnindustrie (om over blikjes en tetrapakken maar niet te spreken...). Ben ik daar blij mee? Nou en of!

Wat is nou eenmaal een kurk? Een afsluitmiddel voor een fles wijn. Een afsluitmiddel waar af en toe wat mis mee is: kurk! Iedereen kent dit, je opent een mooie fles, schenkt een glas in en je ruikt direct de muffe, weeïge geur. Mij overkwam het ooit nog op Tweede Kerstavond met een magnum Corton Vergennes Grand Cru van Chanson. Eeuwig zonde!

Kurksmaak in de wijn heeft een officiële naam: trichlooranisol of kortweg TCA. Het wordt simpel gezegd veroorzaakt door een schimmel die in hout voorkomt. Door de besmetting krijgt de wijn een muffe, onaangename geur en smaak. In de bast komt hij het meeste voor. “Kurkenboeren” moeten geduld hebben want ze kunnen iedere 9 jaar de bast afsteken en deze bast moet vervolgens zo’n twee jaar in de open lucht liggen. De meeste kurkeiken staan in Portugal. Het klimaat is er warm met weinig regen. In dit klimaat kan de bast mooi drogen en verdwijnt de schimmel meestal wel. In het verdere productieproces worden de kurken meestal nog een paar keer gedroogd. Onzorgvuldige (of ongeduldige) boeren willen het wel eens niet zo nauw nemen met deze procedure. Wellicht ook beïnvloed door een groeiende orderportefeuille beginnen ze te vroeg met een uitsteken van de kurken. Het risico is dan dat niet alle schimmels verdwenen zijn met bovenstaande gevolg van dien. Ook kan de 'kurksmaak' trouwens andere oorzaken hebben, buiten de kurkboeren om, zoals het verkeerd schoonmaken van de fles in de bottelarij.

Iedere fles met kurksmaak is er een te veel. Ik ben daarom grote voorstander van alternatieve afsluitmiddelen. 

Voor de meeste wijnen is een kurk ook helemaal niet handig: de meeste wijnen moeten jong (lees, binnen 2 jaar na de oogst) gedronken worden. De grootste vijand van wijn is zuurstof. Kurk is een natuurproduct dat zuurstof doorlaat. Bij wijnen die jong gedronken moeten worden zou je dus veel beter een schroefdop kunnen gebruiken, dit houdt de zuurstof buiten en kan daardoor zelfs de levensduur van een fles verlengen.

Hoe zit het dan met bewaarwijnen? Die rijpen toch beter door de langzame invloed van zuurstof? In alle eerlijkheid? We weten het nog niet omdat daar geen lange termijn ervaringen mee zijn. Neem van mij aan dat er flink mee wordt geëxperimenteerd en dat veel grote Châteaux onderin de kelder flessen hebben liggen met alternatieven voor kurk.

Veel mensen hechten aan de ceremonie rondom het openen van een fles wijn met een echte kurk. Een schroefdop wordt door hen verafschuwd. Maar zeg nou eerlijk: wat heb je liever een goed glas wijn met schroefdop of wéér een fles die je door de gootsteen kan wegspoelen… Prrost!

Openhaardwijn: Gigondas

Ieder seizoen heeft z'n wijn. Wanneer het koudere seizoen begint, verandert met het weer de wijn. Dan wordt het tijd voor volle, karaktervolle wijnen met pit. Bandol, Vino Nobile di Montepuliano, en... Gigondas. Het dorpje Gigondas ligt in de zuidelijke Côtes du Rhône. In het verleden werden alle wijnen in dit grote gebied als A.C. Côtes du Rhône verkocht (op Châteauneuf-du-Pape na...) en het dorpje Gigondas was het eerste die zijn eigen appellation kreeg. Terecht, want er worden mooie wijnen gemaakt, rood én rosé (geen wit). Dominante druivensoorten zijn Syrah (voor de kracht) en Grenache (voor fruitigheid en elegantie). Daarnaast is er o.a. Mourvèdre en Cinsault aangeplant. Dominant uitzicht in het dorp zijn de imposante Dentelles de Montmirail (zie foto). Een, de naam zegt het al, tandenvormige bergketen. Wij verkopen uit eigen import de krachtige, maar sappige Gigondas van Château du Trignon.

Rozen zijn rood....

Wanneer je langs een wijngaard rijdt dan valt het wellicht wel eens op: er staan vaak rozenstruiken geplant naast de wijnstokken. Dat ziet er niet alleen leuk uit, het is ook erg nuttig. Ik vertel er je hier graag meer over, in dit niet zo heel erg vrolijke stukje over ramspoed en ziektes in de wijngaard....

Tijdens een bezoek aan Piemonte een aantal jaren terug werd het weer duidelijk: het verbouwen van druiven gaat niet altijd zonder problemen. 

1. Hagel. De week voor ons bezoek was er een hagelbui over de wijngaard gegaan met hagelstenen letterlijk zo groot als duiveneieren. Hierdoor werden bladeren en trossen beschadigd, 40% verlies! In 2016 gebeurde dat ook in bijvoorbeeld de Bourgogne met het resultaat een veel lagere opbrengst met bijbehorende hogere prijzen.

2. Pierce Disease. Een ziekte die is komen overwaaien uit de USA. De ziekte wordt verspreid door een kleine sprinkhaan. Bacteriën zetten zich in de sapstroom waardoor deze verstopt raakt en de plant afsterft. 

3. Erosie, aardverschuivingen. Na een harde regenbui kreeg de wijngaard die we bezochten te maken met een aardverschuiving, waardoor een stuk nieuwe aanplant Merlot ineens verdwenen was. Naarmate een wijnstok ouder wordt en een bredere wortelstructuur krijgt, wordt deze kans hierop minder. De jonge aanplant had deze bescherming niet…

4. De Suzuki fruitvlieg, een vliegje overgekomen uit Azië. Legt eitjes in de druiven waardoor het vruchtvlees wordt aangetast en het fruit kan worden aangetast door schimmels en bacteriën. Erg moeilijk te bestrijden en met experimenteert nu met zeer fijnmazige netten. Men had daar in Piemonte gelukkig nog geen problemen mee. 

5. Schimmelvorming/meeldauw. Vooral een probleem rond de oogst als de trossen door o.a. vochtophoging kunnen beschimmelen. Goed snoeien kan goed helpen met name in regio's waar veel wind is zoals de Languedoc. Daarnaast kan het met chemische middelen bestreden worden, dat doet men echter liever niet. Rozenstruiken zijn meer vatbaar voor schimmels dan wijnstokken, vandaar dat er vaak rozenstruiken worden aangeplant. Du moment dat er bij de rozen meeldauw geconstateerd wordt kan de wijnboer in actie komen. En hoeft dus niet preventief te sproeien, wat jaarlijks een hoop bestrijdingsmiddelen scheelt.

Het leven van een wijnboer gaat dus, letterlijk, niet altijd over rozen (maar ze zijn wel heel nuttig)!

Vegan wijn

Laatste werd er aan mij gevraagd of ik ook ‘Vegan wijn’ had. Biologische wijn had ik al. Nou ja, wijn gemaakt van biologisch geteelde druiven – want dat is meestal de achtergrond van dit soort wijnen. Dat er ook veganistische wijnen werden gemaakt wist ik niet eens. Maar zo leer je iedere dag, toch?

Ik ben me er wat meer in gaan verdiepen. Ik hoor je namelijk al denken? Wijn wordt toch gemaakt van druiven – daar heb je toch geen dierlijke producten voor nodig? Vaak wel, vandaar de foto van dé specialiteit van Bordeaux: de Canelé of Cannelé, het mag allebei. Deze lekkernij is van binnen zacht en van buiten gekarameliseerd en krokant. Een van de hoofdbestanddelen is eigeel. Eigeel, omdat de eiwitten nodig zijn bij de wijnproductie. Eiwitten worden namelijk gebuikt bij het klaringsproces. Nadat de gistcellen de suiker in de most (druivensap) hebben omgezet in alcohol, is de wijn vaak nog troebel. Het gebruik van eiwitten zorgt ervoor dat deeltjes (dode gistcellen, druivenschilletjes e.d.) die in de wijn zweven zich hechten aan de eiwitten en vervolgens naar de bodem van het vat zakken, waardoor de wijn mooi helder wordt.

Tussen twee haakjes: gistcellen zijn weliswaar levende, eencellige schimmels maar worden in de biologie niet als dieren gezien. Het gebruik van gist mag dus in een veganistische levensstijl. Gelukkig maar, want zonder gist geen wijn.

Naast (kippen)eiwit kunnen hier trouwens ook nog andere dierlijke producten voor worden gebruikt, zoals gelatine, melkeiwit en zelfs vislijm. Deze stoffen zijn overigens smaakloos en dienen puur om de wijn te klaren. Uiteindelijk wil je, óók als je veganistisch bent, genieten van een lekker glas – klare wijn (lees, niet-troebel). Men is dus gaan nadenken wat er nog meer kan worden gebruikt om dit te bewerkstelligen. Een optie is om het vat een tijd te laten rusten – na een tijdje liggen alle deeltjes op de bodem. Dit is tijdrovend en biedt geen garantie op een goed resultaat – bij botteling of het oversteken naar een ander vat kunnen er nog steeds ongewenste deeltje meekomen. De meest voorkomende stof die er tegenwoordig gebruikt wordt is bentoniet, een soort klei, die zich, net als eiwitten, ook kan binden met de ongewenste stofjes in wijn.

Wanneer een wijn ‘Vegan’ is dan wordt dit meestal wel op het etiket vermeld. Domaine Sainte Marie rosé uit de Provence bijvoorbeeld.

Bensdorp Wijnen bestaat sinds 2005 en importeert het grootste gedeelte van het assortiment. Wij doen het liefst zaken met kleinere wijnboeren. Wijnboeren met een verhaal. Wijn met een verhaal.

Wil je meer over ons weten?

Nieuwsbrief

Contact

Wijnmand

Verzendkosten €0,00

Totaal €0,00

Ga naar de wijnmand

Direct afrekenen